ลิงก์ภายในช่วยพาผู้อ่านไปยังข้อมูลที่เกี่ยวข้อง แต่การใส่ลิงก์จำนวนมากโดยไม่มีเหตุผลอาจทำให้ข้อความอ่านยาก ควรวางจากสิ่งที่ผู้อ่านน่าจะต้องรู้ต่อ
เชื่อมเมื่อมีคำถามถัดไป
บทความเตรียมบรีฟอาจเชื่อมไปแบบบรีฟและบริการเว็บไซต์ ส่วนบทความเรื่องความเร็วอาจเชื่อมงานดูแลเว็บ ไม่จำเป็นต้องให้ทุกบทความมีลิงก์ไปทุกบริการ
ใช้คำที่บอกปลายทาง
ข้อความอย่างดูขอบเขตบริการ SEO ชัดกว่าคลิกที่นี่ หากลิงก์อยู่กลางย่อหน้า ควรอ่านต่อได้เป็นธรรมชาติและไม่ใช้ประโยคยาวทั้งย่อหน้าเป็นลิงก์
มีหน้ารวมหมวด
เมื่อมีบทความมากขึ้น ให้มีหน้ารวมที่จัดกลุ่มตามความสนใจ ผู้อ่านจะเลือกเรียนรู้ต่อได้ และทีมก็เห็นว่าหัวข้อใดมีข้อมูลแล้วหรือยังขาด โดยไม่พึ่งลิงก์ท้ายบทความอย่างเดียว
ทบทวนเมื่อลบหรือย้ายหน้า
ก่อนเปลี่ยน URL ให้ค้นหาหน้าที่เชื่อมมายังหน้าเดิมแล้วปรับตาม อย่าปล่อยให้บทความเก่าชี้ไปบริการที่ยกเลิกโดยไม่มีคำอธิบาย การดูแลลิงก์เป็นงานต่อเนื่องของเนื้อหา
เลือกบทความหนึ่งเรื่องมาทำแผนลิงก์
ระบุว่าก่อนอ่านเรื่องนี้คนควรรู้อะไร และหลังอ่านแล้วควรไปต่อเรื่องไหน จากนั้นเลือกลิงก์ที่ช่วยตอบสองจุดนี้ โดยไม่ใส่ลิงก์ทุกคำเพียงเพราะมีหน้าที่เกี่ยวข้องอยู่ในเว็บ
ตรวจชื่อปลายทางและลิงก์หลังแก้ URL ทุกครั้ง หากบริการถูกยกเลิก ควรอธิบายทางเลือกที่เหมาะสมแทนการส่งผู้อ่านไปหน้าไม่เกี่ยวข้องโดยไม่มีบริบท
บทความเรื่อง Landing Page เชื่อมบริการ Landing Page ในช่วงสรุป และเสนอให้อ่านเรื่อง CTA ต่อ เพราะช่วยตัดสินใจเรื่องเดียวกันในขั้นถัดไป
ก่อนนำไปใช้ ลองเช็ก 3 ข้อนี้
- ลิงก์มีเหตุผลกับบริบท
- คำบนลิงก์บอกหน้าเป้าหมาย
- ไม่มีลิงก์เสียหลังย้ายหน้า
